STOUL YAKINDA TÜRKİYE'DE

ÜNLÜ FRANSIZ RESSAMI, GENÇ KUŞAĞIN ÖNDE GELEN TEMSİLCİSİ STOUL SERGİSİ

23 EYLÜL'DE İSTANBUL GALERİ BARAZ DA AÇILIYOR..

ROXANE - CÜNEYT AYRAL'IN "BARAZ SERGİLERİ" DİZİSİNİN SON HALKASINI KAÇIRMAYIN !...

1962 BARTIN - 2011 İSTANBUL

VAR İDİ...  YOĞ İDİ...

24 AĞUSTOS 2011

expression of experienced vision

WRIITEN BY SİNAN AYRAL

                      Profusion come from  sound,, sound is deep, strong, full but empty ( paradoxal...isn't?) ;

 sound has no return, because when you come back on the sound  you are creating a new sound, again and again, sound is infiinit, our braines has limit...

that's the reason why music is over our braines,

my brain is empty, is just an electrikkkkkk boxxx,

a complicated one,

but an elekktrikkk activity box quand meme...`

music is the drunkness of soul, the soul is drunk, drunk of love, drunk of hate, drunk of questions, drunk of  incertituds, drunk of fear, drunk of coffee, drunk of infinit, DRUNK OF SPRITUAL                                                                                                                                              LONELINESS.

So we put limits to this drunkness and then, come up the sound of tragedy:

   The perfect mix between "APOLLON"( god of the sun that represent the limits and the wisdom of suffuring) and "DIONYSOS" (the god of strongs and louds emotions that express themselves on true the dithyramb)"

music is emptyness, but nothing on earth is Empty, everything is something, so  everything that's between "the things"  and thats we call "NOthing" is music, groove etc...

sometimes people don't even see the sacrifice of  "A"r"t"i"s"t"s" ( and many form of arts are concerned..)

they don't feel the rain of the blues that kill the creator drop by drop, sacrifice by sacrifice, pain after pain, tears drops after heart scream..

  the Real Artist had to choose between  the truth of his life, and the "truth" of his art...

Most of them fool of  fears and incertitudes choose: "la Vraisemblance, qui  n'est qu'un subtil et hypocrite mélange de vérités et de belles apparences." 

Les "artistes" ( avec le petit a)  stop leur recherche a la frontiére de se qui devient périlleux...a la limite de leurs petit confort cesse la lutte..

La recherche de fraicheur, de puissance, de force extreme des choses, "la Musique (avec un M titanesque)" est trés violente et pourtant, paradoxalement elle cherche la douceur, la paix, la quiétude... 

Les matelots, et meme les plus courageux franchisent rarement le pas... Mais en opposition a cela, des pirates de la recherche musicologique font leurs apparitions, "eux"..."LES "3,14rats" (pirates) ravivent l'odeur de l'équilibre, et cela,  a travers des initiatives non justifié et qu'un simple auditeur peut laisser échapper a son écoute (pour ne pas dire que seul une élite les remarques), mais qui font partie intégrante de l'équilibre d'une composition (quelle quand soit l'origine).

De ses initiatives naissent une volonté de perfection a travers l'imperfection, a la lueur d'un décalage,

la ou l'on pourrait se croire dans un moment de vie presque usuelle, en réalité nous somme a la très fine frontière entre la vie et la "Vie",  puis, de cette  "Vie" avec un grand "V" nait le "Jeu".

Le "Jeu" avec un grand "J"( en référence au jeu de la recherche musicologique chez les chercheurs 3,14rats "Pirates") est l'assimilation du chaos a la capacité humaine a mesurer et a anticipé les choses d'une certaines maniére tout en acceptent sans cesse de désapprendre pour trouver des points de conjoncture entre toutes les théories qui  habitent les différents Artistes..

Cependant,  les pirates avec un petit "p" vont, malgré un départ courageux vers les rives de la découverte échoué et ne parviendrons pas a "l'ile au trésor" ( et finirons par copier des copieurs qui eux aussi avaient  des songes de copieur et n'ont pas suent affronter leurs peurs).... Car la seul crainte du vide va ouvrir en eux la possibilité de l'abandon de leurs idéaux, , et comme un virus, cette possibilité va doucement mener le silence a prendre le pas sur l'intrigue et la passion.

Et si, si au si , oui, et si  j'appuie bien sur le "si" , et c'est bien parce que les Pirates avec un grand "P" se font rares... si, par Hasard avec  un grand "H" a Hasard,  s'il en est encore de ces vrais bandits de la musique, des troubadours de la rue et des campagnes du sud, des troubadours sourds,  des oreilles pour qui le jazz, le blues, le rock, le hip hop, la soul, le classique et le cri d'un volcan, leurs songes ou bien le bruit du vent n'ont qu'un sens,  la puissance de Vivre avec un grand "V" , la subtil violence du  Jeu Artistique d'on le "J" de Jeu a un grand "J" et le "A" d'Artistique a un grand "A"... Alors seulement, reste une bande de malade comme ont en voit si rarement que la plus part du temps ont les maltraites... Ne sachant pas un milligramme des  répercussions majeurs de leurs humbles découvertes dans se que de sombre bovins  qui se prétendent artistes ou amateurs d'art consomme sans en connaitre la provenance exact...(le courage des Pirate de l'art qui ont puisé la forcepure a la source du savoir, "l'expérience")

Pour cela L'Artiste, le Pirate enfin bref, quois qu'il en soit.. Cette personne pour qui la méconnaissance et un Jeu d'art de l'Amour qu'il Joue par Amour de l'Art fait face a une certaine forme d'hostilité..  de quelle affront et il question?

La peur du chercheur en musique :

 le lieu de recherche ne se situe pas loin "d'ici et maintenant" ( NOW here), mais n'est pas beaucoup plus loin  du                                                     "nulle part" (NO Where)...

et quand vous etes "ICI ET MAINTENANT", et que vous etes par la meme  occasion  "NULLE PART",``  née la peur du checheur... Cette peur tue comme un cobra royal a qui ont montre ses fesses, cependant reste ... LE charmeur de serpent , enfantin,  pure sauvage et amoureux,    compagnon              d'ivresse  du diable, et pourtant fils du ciel qui lui va.. il va, il vient , puis parfois, il disparais... mais ou qu'il soit, il n'est jamais très loin, car la terre et ronde, et c'est au fond de sa rétine qu'est imprimé la carte plus détaillé du monde, et sont monde il en rigole, s'en moque, et peut tombé dans l'insulte quand l'envie lui prend, mais non pas sans un fond de respect immense et d'humilité face a la toute puissance de se qui l'inspire.. 

Amoureux des sorcières et des filles pures, frère de Venus (avec qui il entretient de temps a autres quelques rapports incestueux pour avoir pris trop de sont vin..) , Il se présentent comme étant le "Macro des nymphes qui d'après ces songes les plus secret sont toutes folles de lui", compagnon de jeu de Mars, bras droit de Zeus (et qui pourtant maitre a  pensée de  Zeus lui dicte ce qu'il doit faire et faire comprendre au reste de la citée)... se charmeur ne reste qu'un simple humain, cependant l'olympe ne lui refuse pas la moindre choses, (du plus urgent des désires aux caprices le plus insignifiants)... Et tout cela il l'obtient car il est le seul a accordée Dionysos et Apollon pendant qu'il fout une trempe a Mars..Enfin voila bref' tout sa pour dire que le vide est musique et la musique est éternité, et l'éternité et un vide, un vide scalpé, sculpté, aimé et admiré... prédécoupé par le Chercheur avec un grand "C", ;  Détraqué, `mais pas trop, ;Mortel, mais pas trop;   divin, (mais faut le dire vite..);  vivant, mais jamais assez, juste assez vivant pour assumer l'éternel retour que se soit un éternel retour comme Nietzsche l'entend ou bien tout simplement comme le simple battement d'un coeur ou bien d'un métronome. 

 A A Z Sinan.

ps//dsl pour l'orthographe et la grammaire ce n'est pas mon point fort et je suis très fatigué...

CACIK NASIL YENİLİR ?

PKK ya karşı yürütülen sınır ötesi harekâtta dörtyüz PKK lının öldürüldüğü açıklandı !

Can Yücel’in, Datça’daki mezarı, gazetelerde çıkan, şaraplı anma haberleri sonrasında “balyoz” ile paramparça edildi !

Açlık ve yoksullukla boğuşan Somali’de yıllardır süren bu duruma, Birleşmiş Milletler yardım kuruluşları yoğun biçimde yardım ulaştırırken, daha pek çok uluslararası yardım kuruluşu da, YILLARDIR yardım ulaştırmayı sürdürüyor. Türkiye’nin birdenbire aklına düşen Somali’ye, yanına artistleri de alıp giden başbakan Türkiye’nin yardım elini uzattı ! Ekipte yer alan ses sanatçısı Ajda Pekkan, Somalili çocuklara çiklet dağıttı ! Somali’de evlerine dönmek isteyenleri engellediği düşünülen haydutlar, polis gücü tarafından, yargılanmadan, bulundukları yerde idam ediliyorlar !

Suriye Devlet Başkanı B. Esat’ı ABD, dolayısıyla da Türkiye gözden çıkarttı !

Libya’lı muhalifler Trablus’a girdiler, Kaddafi’nin nerede olduğu belli değil !

İngiltere’de bir gencin polis tarafından öldürülmesi, ülkeyi yangın yerine çevirdi ve insan haklarına bu kadar bağlı olan AB ülkesi, Büyük Britanya’da isyancılara karşı sert tavır takınıldı !

ABD güçleri Afganistan’da ağır kayıplar verdiler !

BDP li, yemin etmemiş milletvekilleri, PKK saldırıları ile ilişkilendirilmekten rahatsız olduklarını açıkladılar !

Abdullah Öcalan ile devletin yapmakta olduğu ikili görüşmelerin içeriklerinin açıklanmasını tüm muhalefet partileri istiyorlar !

Gazetecilerin, seçilmiş ve yemin etmiş milletvekillerinin tutukluluk halleri devam ediyor !

80 ihtilalinin baş sorumlusu Kenan Evren hakkında halâ bir iddaname hazırlanmamış olması kamu vicdanını rahatsız ediyor ve buna benzer pek çok davranıştan ötürü, hukuka olan güven günden güne azalmayı sürdürüyor !

*  *  *

Bunca patırdı arasında oturup ne yazacağımı bilemedim doğrusu, o yüzden de cacık yemenin incelikleri üzerine yazayım dedim, çünkü geçenlerde İstanbul Nişantaşı’nda, 2000 li yıllardan beri var olan, ama son zamanlarda pek bir ünlenen KANTİN lokantasına gittim ve cacık istedim. Cacığımın üzerine dereotu isteyince, garson bana “olmaz” dedi ! Neden ? Diye sorunca “bizde cacık böyle” cevabını aldım, o zaman cacığıma sızma zeytin yağı istediğimi ve ayrıca bir porsiyon da dereotu istediğimi söyleyince, “zeytin yağını masaya getiriyoruz, idare ederiz, ama dereotu olmaz!” deyiverdi.

Cacık deyip geçmeyin, ayrandan farkının “hıyar” olmadığını anlatacak değilim. “Git şefine söyle, müşteri dereotu istiyor” de, dedim. “Söyleyemem” dedi !

Şimdi, önce siz söyleyin,  bir cacığı istediğim gibi içemeyeceğim lokantaya ben bir daha gider miyim? Kimbilir başka yemeklerde başıma neler gelecek ! Böreğin yanına hoşaf isteyeceğim, “yooook” diyecekler, “hoşafı böreğin yanına vermeyiz”!

O nedenle işte, ben KANTİN lokantasında yemek yememeye karar verdim.

Hani garson yanıma gelip: “beyefendi, biz size halis Silivri yoğurdundan özel bir cacık ikram ediyoruz, hele bir tadın, eğer beğenmezseniz, o zaman istediklerinizi getireyim, oysa biz yoğurdun tadını değiştirmeden size sunmak istiyoruz” falan diye, bakkalın yoğurdunu kakalamaya çalışsa, müşteri olarak kandırılmaya razı olacağım ! Ama nerede o nezaket ve zekâ parıltısı ?

Efendim, cacık dediğimiz, öyle enti püften bir serinletici ya da uyduruk bir salata değildir. Pek çok yapılma biçimi olduğu gibi, farklı tatma biçimleri de vardır.

Saf süzme yoğurttan, hiç su katılmadan yapılan “Grek tarzı” cacığın olmazsa olmazı sızma zeytinyağıdır. Diğer yoğurtlar ile yapılanlara ise kuru nane serpilebilir, taze nane doğranabilir, hatta marulun göbeği incecik kıyılarak, cacık zenginleştirilebilinir. Klâsik cacığın olmazsa olmazlarından birisi de, elbette ince kıyılmış dereotudur. Şimdilerde kullanılan sanayii yoğurtları ile yapılan cacığa, zeytin yağıdan başka, birkaç damla sirke de yakışır !

Demem o ki, “ben yaptım oldu! Bu böyledir” mantığı ile, ne devlet yönetilir ne de cacık yenilir !

SÜTYEN MESELEMİZ

Memlekette seçilmiş milletvekilleri “tutuklu”, mazbatalarını almış oldukları halde yasama görevlerini yerine getiremiyorlar. Kesinleşmiş bir suçları yok, tutukluluk halleri yılı geçmiş, millet güvenip oy vermiş, seçmiş, ama hakimler güvenip tutuksuz yargılanmanın yolunu açmıyor...

Halâ yemin etmemiş olan BDP’li milletvekilleri parti gurup toplantılarını Diyarbakır’da yapmayı sürdürüyorlar.

Bir gurup Kürt kökenli Türk Vatandaşı, özerklikle ilgili bildiri yayımlıyor, yıllarını yurt dışında geçirmiş Kürt aydını, yazarı, şairi yurduna dönüp “ federasyonun” en akıllı çözüm olduğunu söylüyor.

Kuzey Kıbrıs’ta kazan kaynıyor, Güney Kıbrıs AB’nin dönem başkanlığına hazırlanıyor, komşuları ile “sıfır sorun” işini becerememiş olan T.C. Dışişleri Bakanlığı, AB ile ilişkilerimizi donduracağız diyor, herkes dönüp yeni kurulan AB Bakanlığı’na bakıyor..

PKK’nın saldırıları durmuyor.. Hergün iki taraftan da ölüm haberleri sürekli geliyor, kanıksanma yolunda yeniden hızla ilerleniyor.

Her iki seçmenden birisinin oyunu alabilmeyi başarmış olan iktidarın, bu konularda sabrı tükenmiyor...

Suriye’de olup bitenler ABD’nin canını sıkıyor, ama Kaddafi’yi al aşağı edemeyen, Afganistan’da ciddi kayıplar verip, işi başaramayan, Irak’ta çuvallayan ABD, şimdi bu “fena ekonomik göstergeler” varken bir de Suriye’ye saldırmak istemiyor, çünkü bu saldırı işi hayli pahalı. Bu yüzden de işi bizimkilere ihale edip “Bu iş bizim iç işimizdir, sabrımız taşıyor” gibilerinden altı boş demeçlerle gülünç olmamıza neden oluyor.

Bu durumda oturup, hangi konuda ne yazacağım, eleştirsen de yararı yok, çünkü kimse ne dediğini bilmiyor.. İyisi mi dedim, şu eski mesleğimden söz edeyim ve sütyen meselemizi yazayım.

Tatil nedeni ile Bodrum’a geldim. İnsanların sokakta sigara içtikleri için saldırıya uğramadıkları, şortla minibüse bindikleri için yumruk yemedikleri tatil beldemizde, kadınlarımız bikinileri, trasparan buluzlarından görülen sütyenleri ile rahatça dolaşıp gezebiliyorlar. Elbette buraya “şimdilik” diye bir not koymakta yarar var, çünkü üçüncü dönem iktidarın daha ilk ayında, sopa yiyen sporcu kızımız, Erzurum’da, sokakta sigara içmek yüzünden tartaklanan genç kadın çoktan manşetlerde haber oldular. Onların yanı sıra, suskun durup, ses etmeyen, etliye sütlüye buluşmamayı yeğleyen halkımız da haber olmadı değil..

Efendim, 1982 yılında başladığım kadın içgiyimi işine giriştiğimde, kadınlarımızın sütyen giyinmeyi bilmediklerini farketmiştim.

O zamanlar daha bu içi dolgulu (kabuklu) sütyenler yoktu. Kadınlarımız kendilerine bir beden küçük sütyen aldıklarında, daha zayıf olduklarını sanırlar ve sütyen bonelerinin içinden fışkıran memeleri ile, karşıdan bakıldığında 4 memeliymiş gibi dururlardı. Bu da yetmiyormuş gibi sağ ve sol yanlarından etleri fışkırır ve fena bir görüntü verirlerdi. İşte bu yüzden gündelik gazetelerden başlayıp, haftalık dergilere, aylık kadın dergilerine kadar sütyenin nasıl seçilmesi, nasıl giyilmesi konusunda konuşmaya, anlatmaya başladım. Baktım ki o da yetmedi, oturdum THE SÜTYEN diye bir kitap yazdım ve her yıl içgiyim mağazalarında, büyük mağazaların içgiyim bölümlerinde çalışmakta olan arkadaşlarımızı toplayıp, iki üç gün süren seminerler verdim. Kadınlarımıza da, sütyenlerini alırken, bu yetiştirilmiş uzman arkadaşlarımıza başvurmalarını önerdim. Bütün bu çalışmalardan sonra, sütyen satış istatistiklerimiz Türkiye’de doğru sütyen kullanımının arttığını göstermeye başladı bize, eğitimin yararını görmeye başlamıştık.     

1996 yılı sonunda mesleği bıraktım.

Sütyen işindeki icadlar artmaya başladı bu yıllar içinde ve günümüzde meme ucunun görünmesini engelleyen hazır boneli (kabuklu) sütyenler, özellikle muhafazakar toplumlarda rağbet görmeye başladı, bu tür ürünler, kadının memesi, sütyen bonesi içinde dolaşıp gezse de dışardan eşitlenmiş bir görüntü de vermekte olduğu için en çok sevilen sütyenler oldular, hatta pek çok üretici klâsikleri üretmekten vazgeçtiler bile.

Gelin görün ki. Nereden baksanız 10 yılımı alan “giyinmeyi öğretme” çabam boşuna gitti ve yine bütün kadınlar yanlış sütyenler giyinmeye başladılar..

Anlaşılan bizim topplumumuzda “öğrendiği anlayıp, içselleştirmek” gibi bir davranış olmadığı gibi, öğrendiğini aktarmak, yeni nesillerle paylaşmak gibi bir davranış biçimi de yok, bu yüzden de, ne öğreniyoruz, ne öğretiyoruz. Geldiğimiz yer ise gözler önünde...

Sütyen gibi, çoğumuzun düşünüp ciddiye almadığı bir mesele, bize nasıl yanlış giyinen bir kadınlar ordusu sunuyorsa, memleket gibi ciddiye alıp düşünmediğimiz meselemiz de bize, yanlış yönetilen ve günden güne sömürgeleşen bir Türkiye sunuyor...